Op vraag van Vader Abt Bonaventura de Grote leidde pater Rafaël Hoedt samen met pater Desideratus Slembrouck gedurende de periode 1934-1939 de plaatselijke toneelkringen "Omver en erover" (uitsluitend jongens) en "In eer en deugd" (uitsluitend meisjes).
De meisjes traden op naar aanleiding van de plaatselijke prijsuitdeling voor de schoolkinderen in augustus, terwijl de jongens tijdens de nieuwjaarsperiode op de planken stonden. Deze opvoeringen vonden plaats in de Sint-Sixtusschool.
Met het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog viel de toneelactiviteit aan de Paterhoek volledig stil.
Rond 1950 werd onder impuls van Dom Gerardus Deleye, pater Vincentius Van den Kerkhof, een nieuwe start genomen. Onderwijzer Roger Vannobel nam de regie voor zijn rekening. Zoals de traditie het wilde, werd het klassieke patroon "volwaardig drama - kort blijspel" aangehouden.
In de jaren '60 stond voornamelijk cabaret op het programma. Uit deze periode stamde de bekende clown "Rossi" (Georges Beauprez). Na een korte onderbreking werd dit cabaret nieuw leven ingeblazen door leiders, leidsters en leden van het jongenspatronaat en de meisjeschiro. Dit cabaret omvatte dans- en goochelnummers, muzikale optredens, clowneske acts en korte sketches, meestal met western-allures.

Onze toneelvereniging kent zijn ontstaan in het jaar 1975, waar toen nog gespeeld werd in de achtertuin van de Sint-Sixtusabdij. Waar het nieuwe kloostergebouw van de abdij staat, daar herbergde vroeger ook nog een nu afgebroken patronaatszaaltje dat dienst deed voor de plaatselijke chirobeweging. Oprichter van "De Boskanters" destijds was Didier Carton, directeur van de Sint-Sixtusschool, die samen met de jeugdbeweging de eerste toneelopvoeringen op poten zette voor de ouders van deze jongeren en de mensen van de paterhoek. En dit gedurende een tweedaagse. Er konden telkens maximum 120 kijkers de opvoering bijwonen, maar dan opeengepakt als haringen in een ton rond de plaatselijke mazoutkachel.

In 1982 haakte de oudere generatie om praktische reden af. Het inschakelen van vrouwelijk talent gaf de groep een nieuwe impuls. Mede door deze gemengde bezetting konden de stukken uit "de tijd van toen" geschrapt en vervangen worden door stukken met een moderner tintje.

Tot en met 1983 vonden de voorstellingen plaats in de patronaatszaal van de Sint-Sixtusabdij. Na een sabbatjaar (1984) konden "De Boskanters" vanaf 1985 terecht in de nieuw opgerichte zaal Sint-Sixtus, gelegen achter het "wijkschooltje", dat te gebruiken was in samenwerking met het lerarenkorps, het oudercomité en de toen nog bestaande vereniging van Sint-Sixtusvrienden. Er werd ook geïnvesteerd in allerlei nieuw materiaal, vooral een nieuw podium.

De bezetting van de spelersgroep wisselde geregeld, spelers kwamen en gingen. Gedurende 25 jaar bleef meester Didier Carton de regisseur van het toneelgezelschap.Toen hij besloot om de fakkel door te geven aan een jongere generatie, betekende dit meteen ook de start van heel wat vernieuwingen. Er werd voortaan gespeeld met een toneelgordijn en enkele jaren later werd ook een sponsorboekje gelanceerd om meer geld in het laatje te brengen. Het aantal opvoeringen werd met een opgericht bestuur en verschillende nieuwe medewerkers voor en achter de schermen langzaamaan opgeschroefd.
Deze nieuwe lichting werd eerst geregisseerd door Ignace Gruwier (2001 en 2002) en daarna door Geert Gouwy (2003 en 2004).
Vanaf 2005 hebben "De Boskanters" er voor geopteerd om vanuit eigen groep de regie te voeren met verscheidene mensen.

De dag van 3 december 2016 zal lang in ons hart gekerfd staan. We verloren onze dierbare speler-bestuurslid Hans Bruneel, overleden na een meer dan 3 jaar durende slepende ziekte in zijn 54 ste levensjaar. Zijn laatste toneeloptreden was in 2015 met het stuk "Suikernonkel". Reeds 15 jaar lang drukte hij zijn stempel op onze vereniging en stuwde hij ons vooruit. We herinneren ons nog als de dag van vandaag zijn eerste toneeloptreden in 2002 met het stuk "Veel Beterschap". En hoe!!! Daar dwong Hans direct alle respect af van al zijn medespelers en de vele behulpzame vrijwilligers... Hij was meer dan fier toen hij aanhaalde dat ons toeschouwersaantal van ongeveer 200 mensen in de jaren '70 en '80 tot bijna 2000 entrées gestegen was in 2010. En terecht!!! Want Hans was altijd goed om op zijn eentje in voorverkoop een zaal vol te krijgen!!! Vrienden bij de vleet!!!
En nog beseffen we niet ten volle hoezeer we Hans in onze vereniging missen. Maar anderzijds gaf het ons nieuwe moed om met dubbele kracht ons in te zetten voor onze toneelclub en voor jullie, ons trouwe publiek. De taken van Hans werden overgenomen en verscheidene andere bestuursleden rechten de rug om het succes van de laatste jaren te evenaren en zelfs te overtreffen. We zullen het zeggen zoals Hans het ons zei in één van zijn afscheidsberichten: "We zijn trots om Boskanter te zijn!" En telkenjare opnieuw zullen we na onze laatste opvoering nog enkele flessen champagne soldaat maken en dit naar de traditie van Hans ... . Hij zou het nooit anders gewild hebben!!! GROTE DANK Hans voor wie je was voor ons, Boskanters!!! "Je was niet volmaakt en niet perfect", zei je zelf in je laatste woorden. Maar voor ons was en blijf je dat wèl !!!

Sedert 2018 zijn ook De Boskanters genoodzaakt om verder te moderniseren. Website, facebook en de online ticket verkoop zijn nu een feit.

In 2019 speelt het toneelgezelschap in Poperinge (Schipvaartweg 10) vanwege bouwwerken aan de schoolzaal. Maar het is en blijft een vertoning waarbij je met een gulle lach voor of na of tijdens de pauze de echte "trappist Westvleteren" aan een democratisch prijsje kunt consumeren ...
Dit jaar lanceren wij twee nieuwe jeugdige spelers om zo onze toekomst te verzekeren, mede omdat in talrijke nieuwe stukken jong volk van het toneelspel deel uitmaakt.
Ook de vernieuwing zet zich verder. De website wordt in een nieuw jasje gestoken en up to date gemaakt (gsm en ipad ready) en de feitelijke vereniging verandert in een vzw.
Vanaf 1 maart 2019 zijn we officieel Toneelgroep De Boskanters vzw.

Als Poperingse vereniging hebben we voortaan onze vaste stek gevonden in zaal Avowest.
En ook dit jaar mag onze ploeg twee nieuwe spelers verwelkomen.

Geachte toneelliefhebbers,

Op 25 juli 2021 moesten we als toneelvereniging afscheid nemen van onze sympathieke medewerker Jozef Deroo. En dit op zijn 59ste levensjaar na een slepende ziekte. In Vleteren en omstreken gekend als ‘Jeftje’, iemand die er altijd graag bij was en dit als een manusje-van-alles. Bij het toneel het podium opbouwen of afbreken? Geen probleem. De bar met zijn trappistenvoorraad op punt zetten? Hij zette zijn beste beentje voor. Het toneelgordijn bedienen of een repetitie bijwonen? Het interesseerde Jef allemaal. Vanaf 2002 speelde hij ook in verschillende van onze komische toneelstukken een figurantenrol. Dat bestond erin om op een ludieke manier even op scène te verschijnen met de alom gekende positieve reactie van het publiek.

Buiten onze toneelvereniging was hij ook altijd beschikbaar als hulp bij talrijke activiteiten die werden georganiseerd ten voordele van de Sint-Sixtusschool of voor de vereniging van Sint-Sixtusvrienden. Even frieten bakken bij een wijkkermis? Jef was er. Een man tekort bij een touwtrektornooi? Hoewel gedrongen van gestalte, Jef had macht te over. Medewerker bij de plaatselijke nocturne? Jef moest er bij zijn… Even toezicht houden op de school tijdens de vakanties: Jef had het gezien. Als gemeentearbeider kende hij ook elke inwoner, elk hoekje, elke beek, boom of stukje wei in Vleteren. In de volle natuur bezig zijn, interesseerde hem aldus het meest. En bij thuiskomst was hij heel vaak in zijn groentenhof te vinden.

Als toneelvereniging kunnen wij niets anders dan dankbaar zijn voor de vele uren dat Jef klaar stond om een handje te helpen. We wisten wat we aan hem hadden, want Jef was ook recht voor de raap. Hij gaf ongezouten zijn mening over alles, ook over het reilen en zeilen van ons toneel. Zijn tong lag op zijn hart en we zijn als ‘Boskanters’ terecht trots enerzijds omdat we Jef in ons toneel op handen hebben kunnen dragen en anderzijds om wie hij door zijn werk en woorden geweest is voor alle leden.

Jammer genoeg stak bij Jef een vreselijke ziekte de kop op. Hij stond telkens recht en wilde niet toegeven, want karakter en moed had hij te koop. Maar het bleef in zijn laatste maanden bij een ongelijke strijd, horend bij het leven. Jef was niet perfect of volmaakt, maar hij dwong voor altijd respect af in onze toneelvereniging. Waarvoor oprechte en blijvende dank vanwege ons allen!!!

Geachte toneelliefhebbers,
Op 25 oktober 2023 hebben we afscheid genomen van Nelly Bruneel. En dit op 79-jarige leeftijd. Ze was als medewerkster niet weg te slaan van al onze toneelvoorstellingen, vooral ook om er haar dochter als speelster te zien telkens ze optrad. We herinneren Nelly vooral ook als verkoopster van de drank- en worstenbonnetjes én als een dame die niets liever deed dan een hartig woordje babbelen met de mensen, want onder de mensen zijn was haar leven. Daarom DANK Nelly voor wie je was in onze vereniging. Toch kan niemand haar beter omschrijven dan haar dochter Sabine zelf, want zo ook herinneren we Nelly het best: zie hier onder de afscheidswoorden aan haar moeder.

Lieve mama

Lieve metje Nelly

Je hebt het hard te verduren gehad de laatste maanden. Vooral de laatste weken waren niet mals. Maar graag herinneren we jou niet in sombere dagen, maar in stralende zon, hoe je was, toen je alles nog kon.

Je ging steeds met een lach door het leven, spontaan en eerlijk. Je was een bezige bij, creatief en niet bang om te experimenteren. Je was altijd graag onder de mensen, professioneel en in het verenigingsleven. Je zou iedereen onder tafel klappen en stond steeds klaar met een helpende hand.

Je deur stond altijd open voor iedereen: de zoeten inval, een luisterend oor, een aangename babbel, met steeds een zatje kaffie met een koekje of een aperitiefje met een hapje erbij.

Je hebt genoten van je leven en liet de moed nooit zakken. Je was een sterke, preuse vrouw met een hart van koekebrood. Vaak hebben we gefantaseerd, gelachen en ons geamuseerd, maar helaas is het doek voor jou nu definitief gevallen.

Bedankt voor alles, voor wie je was en voor wie wij zijn dankzij jou.

Je dochter.

Dag Dirk. Je kwam en was Boskanter. Niet voor heel lang. Maar toen je er was, bijna onzichtbaar, wisten en voelden we: dit hier wordt een vent op zijn plaats. Je vond direct je stek, en deed zonder een woord te wisselen wat er van je verwacht werd. Je drong je niet op, maar je helpende handen en guitige ogen deden de rest. Je blik verraadde bijna je enorme mensenkennis: je voelde zonder woorden aan wie hier aan de Boskanterstoog nog een trappist van 8 vermocht en ook verdiende, of wie je met een kwinkslag met een plat waterke wegstuurde….
Bij velen van ons die jou nog niet kenden, liet je in zo’n korte tijd een onvergetelijke indruk na. Iemand met wie je kon praten en vriend kon worden voor het leven - rechtdoor - zonder daar veel doekjes rond te moeten winden. Alleen al het lid zijn in talrijke andere verenigingen zegt meer dan genoeg. Zulke mensen die spontaan bijspringen zonder zich op te dringen heeft de wereld altijd te kort…
Jammer genoeg hebben we ook als mens veel te weinig tijd met elkaar kunnen doorbrengen. Maar toch was je in die korte momenten dat we je hebben leren kennen een Boskanter geworden om U tegen te zeggen. We weten hoe jij het bij ons verder zou aangepakt hebben: ons respect voor jou blijft daarom in onze toneelvereniging nazinderen. Zoals al gezegd: je was niet lang Boskanter, maar met de dankbaarheid in ons hoofd en in ons hart blijf je dat wel…

MARC BUTSTRAEN, AL 50 JAAR BOSKANTER IN HART EN NIEREN!!!
Sedert december 1975 staat de toneelgroep al op de planken. Het
1ste stuk dat toen gespeeld werd heette ‘De Nieuwe Kerstmis’. En dit
gebeurde 50 jaar terug nog in de patronaatszaal, een gebouw in de
nu huidige tuin van de Sint-Sixtusabdij. Een lokaaltje dat ook werd
gebruikt voor de jeugdactiviteiten van de chiro op zondag. Oprichter
van de vereniging was toenmalig regisseur meester Didier Carton. In
de beginjaren waren er telkens 2 opvoeringen op zaterdag en zondag.
En dit met toeschouwers gezeten op stoelen en banken als haringen in
een ton rond een ouderwetse mazoutkachel. Toneel speciaal voor de
mensen van de paterhoek.
Maar de hulde die we hier nu brengen is wel degelijk voor Marc
Butstraen! Al die jaren was hij er bijna altijd bij, zij het vele jaren als
acteur, de laatste jaren ook telkens als medewerker. Maar nu in 2025 als
bekroning opnieuw als speler! Een man waarop je blindelings rekenen
kan… Voor die voorbije 50 jaar: hartelijk dank, Marc! En dit applaus
komt niet alleen van de duizenden toeschouwers doorheen die halve
eeuw, maar ook uit het hart van alle mensen die ooit bij de vereniging
betrokken zijn geweest! We wensen je nog vele jaren een gezonde
Boskanter te zijn…

Op 9 juli 2026 werden we uitgenodigd in de ambtswoning van de gouverneur waar we officieel de titel "Koninklijke Maatschappij" in ontvangst mochten nemen.